ଭାରତ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, 'ହଲବୀ, ହୋ ଏବଂ କୁଇ' ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ କାହା ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ

Answer: D. ହଲବୀ, ହୋ ଏବଂ କୁଇ ହେଉଛି ଭାରତର ଆଦିବାସୀ ଭାଷା (tribal languages)। ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଭାରତର ଅନୁସୂଚିତ ଜନଜାତି ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଉଥିବା ଭାଷା ଅଟେ। (1) ହଲବୀ (Halbi, Halabi ବା Halbic ମଧ୍ୟ ଲେଖାଯାଏ): ଏକ ଇଣ୍ଡୋ-ଆର୍ଯ୍ୟ ଭାଷା ଯାହା ମୁଖ୍ୟତଃ ଛତିଶଗଡ଼ର ବସ୍ତର ଅଞ୍ଚଳ, ଓଡ଼ିଶାର କିଛି ଅଂଶ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ତେଲେଙ୍ଗାନାର ହାଲବା/ହଲବୀ ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଏ। ଏହା ବସ୍ତର ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସମ୍ପର୍କ ଭାଷା (Lingua Franca) ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ପ୍ରାୟ 600,000+ ଭାଷାଭାଷୀ (2011 ଜନଗଣନା)। (2) ହୋ: ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ (ସିଂହଭୂମ), ଓଡ଼ିଶା (ମୟୂରଭଞ୍ଜ), ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଆସାମ ଏବଂ ଛତିଶଗଡ଼ର ହୋ ଜନଜାତି ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଉଥିବା ଏକ ମୁଣ୍ଡା (ଅଷ୍ଟ୍ରୋ-ଏସିଆଟିକ୍) ଭାଷା। ପ୍ରାୟ 14 ଲକ୍ଷ (1.4 million) ଭାଷାଭାଷୀ। 20ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲାକୋ ବୋଦ୍ରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ୱାରାଙ୍ଗ କ୍ଷିତି (WARANG CHITI) ଲିପିରେ ଲିଖିତ। ହୋ ଜନଜାତି ହେଉଛି ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ-ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅନୁସୂଚିତ ଜନଜାତି। ହୋ ଭାଷା ମୁଣ୍ଡାରୀ ଏବଂ ସାନ୍ତାଳୀ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ସମ୍ପର୍କିତ। (3) କୁଇ: ଓଡ଼ିଶାର (କନ୍ଧମାଳ, କଳାହାଣ୍ଡି, ରାୟଗଡ଼ା, କୋରାପୁଟ) କନ୍ଧ ଜନଜାତି ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଉଥିବା ଏକ ଦ୍ରାବିଡ଼ ଭାଷା, ଯାହାର ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ଭାଷାଭାଷୀ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରାୟ 940,000 ଭାଷାଭାଷୀ। କୁଇ କହୁଥିବା କନ୍ଧମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସାଂସ୍କୃତିକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଏବଂ ଐତିହାସିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ। ଏକତ୍ର ଏଗୁଡ଼ିକ ଭାରତର ଆଦିବାସୀ ଭାଷାଗତ ବିବିଧତାକୁ ଦର୍ଶାଏ — ହଲବୀ (ଇଣ୍ଡୋ-ଆର୍ଯ୍ୟ), ହୋ (ଅଷ୍ଟ୍ରୋ-ଏସିଆଟିକ୍ / ମୁଣ୍ଡା), କୁଇ (ଦ୍ରାବିଡ଼) — ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଉଥିବା ତିନୋଟି ଭିନ୍ନ ଭାଷା ପରିବାର। ଅନ୍ୟ ବିକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ କାହିଁକି ଭୁଲ୍ ଅଟେ: (A) ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଭାରତର ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀ — ଭାଙ୍ଗଡ଼ା, ଗିଦ୍ଧା, ଘୁମର, କାଲବେଲିଆ। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ନୁହେଁ। (B) ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର — ସୀତାର, ସରୋଦ, ସାରଙ୍ଗୀ, ଢୋଲକ, ମୃଦଙ୍ଗ, ତବଲା। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ନୁହେଁ। (C) ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଗୁମ୍ଫା ଚିତ୍ରକଳା — ଭୀମବେଟକା, ଏଡାକ୍କଲ, ଯୋଗୀମାରା। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ନୁହେଁ। Source: Census of India 2011 Language Tables / syllabus Themes in Indian History / Ministry of Tribal Affairs database।