पुर्विल्ल्या भारताच्या इतिहासाचो संदर्भ दिवन भवभूती, हस्तिमल्ल आनी क्षेमेश्वर हे प्रसिध्द आशिल्ले

योग्य पर्याय: B. भवभूती, हस्तिमल्ल, क्षेत्रेश्वर हे नामनेचे नाटककार (संस्कृत नाटककार) आशिल्ले. भवभूती (इ.स. 8वो शेंकडो) — कालिदासा उपरांतचो एक व्हड संस्कृत नाटककार. कन्नौजचो राजा यशोवर्मन हाच्या आदारान. ताचीं तीन नामनेचीं नाटकां अशीं- - मालतिमाधवा — मोग आनी रोमान्स हांचेर एक प्राकरण. - महावीराचरित — राज्याभिशेक मेरेन रामाच्या सुरवातीच्या जिविताचेर. - उत्तरारामचरित — लंका झुजा उपरांत रामाचें उपरांतचें जिवीत, ताची म्हान कृती मानतात. भवभूतीची उंचायेची संस्कृत, खोलायेन भावनीक आशय (खास करून करुण रस) आनी नाटकीय कारागिरीक लागून ताची परब मनयतात. हस्तिमल्ला — 13व्या शेंकड्यांतलो जैन संस्कृत नाटककार, ताणें जैन विशयांचेर नाटकां बरयलीं. ताच्या ग्रंथांत ‘विक्रांतकौरव’, ‘मैथिलिकल्याण’, ‘सुभद्रहरानम’, ‘अंजना पवनंजय’ हांचो आस्पाव जाता. होयसल-यादव दरबारांत ताणें काम केलें. क्षेमेश्वर — 11व्या शेंकड्यांतलो काश्मीरी संस्कृत नाटककार. ‘चंदकौशिका’ (हरिशचंद्र आख्यायिकेचेर बरयल्लें संस्कृत नाटक) आनी ‘नैशाधनंदा’ (नलकथेचेर) हांचो लेखक. ताच्या नाटकांनी आख्यायिक राजांचें दुख्ख आनी नैतिक परिक्षा सोदून काडटात. हे सगळे आकृतीबंध भास, शूद्रक, कालिदास, हर्ष, भट्ट नारायण, विशाखदत्त आदी संस्कृत नाटकाचे गिरेस्त परंपरेचे आसात. विचलित करपी: (अ) जैन भिक्षू — ना, फकत हस्तिमल्लान जैन विशयांचेर बरयल्लें पूण तिनूय नाटककार. (ग) देवळाचे वास्तुकार — चुकीचे त्या काळांतले शिल्पकार भोजदेव, सूत्रधार मंडना सारकिले आकृतीबंध आसात. (D) तत्वगिन्यानी — चुकीचें जें शंकर, रामानुज, माध्व, विद्यारण्य आदी वर्णन करतलें. स्रोत: अभ्यासक्रम भारतीय इतिहासांतले विशय / ए.बी.कीथ, ‘द संस्कृत नाटक’.