“योगवासिष्ठ” हो निजामुद्दीन पानीपती हाणें फार्सी भाशेंत अणकारीत केला:

योग्य पर्याय: A. अकबर. योगवासिष्ठ (हाका योग वसिष्ठ महामायण अशेंय म्हण्टात) हो संस्कृतांतलो एक मुखेल हिंदू तत्वगिन्यानाचो ग्रंथ आसून, परंपरेन वाल्मीकीचो आदार मेळटा, तातूंत वसिष्ठ ऋषी कडल्यान रामाक चैतन्य, वास्तव आनी मुक्ती हांच्या स्वरुपाविशीं शिकवण (कथात्मक रुपांत अद्वैत वेदांत) आसा. निजामुद्दीन पाणिपाती हाणें सम्राट अकबर (1556-1605) हाच्या काळांत योगवासिष्ठाचो फार्सी भाशेंत अणकार केलो, अकबराच्या पारसंस्कृतीक अणकाराच्या व्यापक प्रकल्पाचो एक भाग म्हूण. अकबर हाच्या मक्तब खाना (अणकार ब्युरो) हे संस्थेन मुखेल संस्कृत ग्रंथांचें फार्सी अणकार करपाक कामाक लायलें: - महाभारत → रझम्नामा (नकीबखान, बदाऊनी, फैजी आदी हाणें अणकारीत केल्लो) - रामायण → बदाउनी - अथर्ववेदाच्या हाताखाला अणकारीत → हाजी इब्राहिम सिरहिंदी हाच्या हाताखाला सुरू जालो - लिलावती (भास्कर दुसरो हाणें गणित) → translated by Faizi - YOGAVASISTHA → by Nizamuddin Panipati ह्या अणकार प्रकल्पांत अकबराचें समन्वयात्मक धर्मीक धोरण (सुल्ह-इ-कुल) आनी ताणें आंतरधर्मीय बौध्दिक संवादाक प्रायोजकत्व दिवपाचें प्रतिबिंब आसा, जें इबादत खाना आनी दीन-इ-इलाहीच्या सुत्रीकरणांतल्यानय स्पश्ट जाता. विचलित करपी: (ब) हुमायून मोगल सत्ता परतून हाडपाक चडसो व्यस्त आशिल्लो ताच्या दरबारांत हो अणकार तयार केलो ना. (ग) शाहजहानाचो पूत दारा शुकोह हाणें उपरांत उपनिषदांचो (सिर-इ-अकबर ह्या नांवान) अणकार केलो आनी तुलनात्मक धर्माविशीं ग्रंथ बरयला, पूण योगवासिध्द अणकार ताचेपयलींचो आसा. (D) औरंगजेब अशा समन्वयात्मक प्रकल्पांक दुस्मानकाय करतालो. स्रोत: अभ्यासक्रम भारतीय इतिहासांतले विशय दुसरो भाग (मोगल दरबार अध्याय) / सतीश चंद्र, मध्ययुगीन भारत.