কাৰ ৰাজত্বকালত নিজামুদ্দিন পানীপতীয়ে “যোগবাশিষ্ঠ” পাৰ্চী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল?

উত্তৰ: A. আকবৰ। যোগবাশিষ্ঠ (যোগ বাশিষ্ঠ মহাৰামায়ণ বুলিও জনাজাত) হৈছে সংস্কৃত ভাষাৰ এক প্ৰধান হিন্দু দাৰ্শনিক গ্ৰন্থ, যি পৰম্পৰাগতভাৱে বাল্মীকিৰ ৰচিত বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াত চেতনা, বাস্তৱতা আৰু মুক্তিৰ বিষয়ে ৰামক ঋষি বশিষ্ঠই দিয়া শিক্ষা সন্নিৱিষ্ট হৈছে (কাহিনীৰ ৰূপত অদ্বৈত বেদান্ত)। সম্ৰাট আকবৰৰ (১৫৫৬-১৬০৫) আন্তঃসাংস্কৃতিক অনুবাদৰ ব্যাপক প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপে নিজামুদ্দিন পানীপতীয়ে আকবৰৰ ৰাজত্বকালত যোগবাশিষ্ঠ গ্ৰন্থখন পাৰ্চী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। আকবৰৰ মক্তব খানা (অনুবাদ ব্যুৰো) সংস্কৃতৰ প্ৰধান গ্ৰন্থসমূহ পাৰ্চী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিবলৈ দায়িত্ব দিছিল: - মহাভাৰত → ৰজম্নামা (নকীব খান, বদায়ুনী, ফৈজী আদিৰ দ্বাৰা অনুবাদিত) - ৰামায়ণ → বদায়ুনীৰ তত্ত্বাৱধানত অনুবাদিত - অথৰ্ববেদ → হাজী ইব্ৰাহিম ছাৰহিন্দীৰ অধীনত আৰম্ভ হৈছিল - লীলাৱতী (দ্বিতীয় ভাস্কৰাচাৰ্যৰ গণিত গ্ৰন্থ) → ফৈজীৰ দ্বাৰা অনুবাদিত - যোগবাশিষ্ঠ → নিজামুদ্দিন পানীপতীৰ দ্বাৰা অনুবাদিত এই অনুবাদ প্ৰকল্পই আকবৰৰ সৰ্বধৰ্ম সমন্বয়মূলক নীতি (চুলহ-ই-কুল) আৰু আন্তঃধৰ্মীয় বৌদ্ধিক আলোচনাৰ পৃষ্ঠপোষকতাক প্ৰতিফলিত কৰে, যি ইবাদত খানা আৰু দীন-ই-ইলাহীৰ গঠনতো স্পষ্ট আছিল। ভুল বিকল্পসমূহ: (B) হুমায়ুন মূলতঃ মোগল শাসন পুনৰুদ্ধাৰত ব্যস্ত আছিল; তেওঁৰ দৰবাৰত এই অনুবাদ হোৱা নাছিল। (C) শ্বাহজাহানৰ পুত্ৰ দাৰা চিকোহে পাছলৈ উপনিষদ (চিৰ-ই-আকবৰ হিচাপে) আৰু তুলনামূলক ধৰ্মৰ ওপৰত গ্ৰন্থ অনুবাদ কৰিছিল, কিন্তু যোগবাশিষ্ঠৰ অনুবাদ তেওঁৰ পূৰ্বৰ। (D) ঔৰংজেৱ এনেধৰণৰ সমন্বয়বাদী প্ৰকল্পৰ বিৰোধী আছিল। উৎস: ভাৰতীয় ইতিহাসৰ বিষয়বস্তু ২য় খণ্ড (মোগল দৰবাৰ অধ্যায়) / সতীশ চন্দ্ৰ, মধ্যযুগীয় ভাৰত।